“Ebu Jemani na ka thënë: Na ka rrëfyer Shuajbi, e ky nga Zuhriu se Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “I Dërguari i Allahut ﷺ e falte ikindinë, ndërkohë Dielli ende ishte i ngritur, duke rrezuar fort. Njeriu mund të shkonte deri në periferi dhe Dielli ende ishte pa perënduar. Një pjesë e periferisë (së Medinës) ndodhej, përafërsisht, në largësi prej katër miljesh.””