“Muhamed ibn Othmani më ka thënë: Na ka treguar Halid ibn Mahledi, e këtij i ka treguar Sulejman ibn Bilali, e këtij i ka treguar Sherik ibn Abdullah ibn Ebu Nemri, e ky nga Atai se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Allahu i Madhëruar ka thënë: “Atij që armiqëson një nga të dashur e Mi, Unë i shpall luftë. Gjëja më e dashur për Mua, me të cilën robi më afrohet, janë gjërat që ia kam obliguar. Robi vazhdon të më afrohet me vepra vullnetare derisa ta dua. E, kur Unë e dua, bëhem dëgjimi i tij me të cilin dëgjon, shikimi i tij me të cilin shikon, dora e tij me të cilën godet dhe këmba e tij me të cilën ecën. Nëse më kërkon diçka, do t'ia jap patjetër, e, nëse strehohet tek Unë, do ta mbroj gjithsesi. Nuk ka vepër të cilën hezitoj ta kryej siç hezitoj kur ia marr shpirtin besimtarit: ai e urren vdekjen, kurse Unë urrej t'i bëj keq atij.””