“Musa ibn Ismaili na ka thënë: Na ka treguar Amër ibn Jahja ibn Seidi, e këtij i ka rrëfyer gjyshi i tij se Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se bartte një enë për Pejgamberin ﷺ, të cilën e shfrytëzonte për abdes dhe pastrim në rast të nevojës fiziologjike. Një ditë, teksa ai po i shkonte pas Pejgamberit ﷺ duke bartur enën në fjalë, Pejgamberi ﷺ pyeti: “Kush është?” - Ebu Hurejra, - thashë. - “Më sill disa gurë, që të pastrohem me ta, por mos më sill eshtra e as bajga”, - tha Pejgamberi ﷺ. Kështu, ia solla gurët, të cilët po i bartja me rrobën time dhe ia lashë pranë, pastaj u largova. Pasi e kreu nevojën, shkova dhe i thashë: “Ç'është puna e eshtrave dhe bajgave?” Më tha: “Ato janë ushqime të xhinëve. Një delegacion xhinësh të Nasibin ës , të cilët ishin shumë të sjellshëm, patën ardhur dhe më patën kërkuar ushqim. Kështu, unë e pata lutur Allahun për ta që, sa herë të kalojnë pranë eshtrave a bajgave, të gjejnë ushqim në to.””