“Ismaili na ka thënë: Më ka treguar Abdulaziz ibn Ebu Hazimi, e ky nga babai i tij se Sehël ibn Sad Saidiu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Njëherë, një njeri kaloi pranë të Dërguarit të Allahut ﷺ, e në atë rast Pejgamberi ﷺ pyeti një burrë që ishte ulur afër tij: - “Çfarë thua për të?” - Është burrë që i përket elitës së njerëzve. Betohem në Allahun se është i denjë që, nëse kërkon dorë për martesë, martohet, e, nëse ndërmjetëson, i pranohet, - tha ai. I Dërguari i Allahut ﷺ heshti. Pas pak kaloi një njeri tjetër, e në atë rast ai pyeti prapë: - “Po për të, çfarë thua?” - O i Dërguari i Allahut!, është një ndër varfanjakët muslimanë. Nëse kërkon dorë për martesë, nuk i jepet; nëse ndërmjetëson, nuk i pranohet, e, nëse flet, nuk i ecën fjala, - tha ai. Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ tha: “Ç'është e vërteta, ky është më i mirë sesa toka plot me njerëz sikurse ai i pari.””