“Ebu Jemani na ka thënë: Na ka treguar Shuajbi, e ky nga Zuhriu. [t]: Ibn Vehbiu na ka thënë: Na ka treguar Junusi, e ky nga Ibn Shihabi, e ky nga Ubejdullah ibn Abdullah ibn Ebu Thevri se Abdullah ibn Abasi transmeton se Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka rrëfyer: “Unë dhe një fqinj imi ensar jetonim te fisi i Umeje ibn Zejdit, në lagjen Avali në periferi të Medinës. E vizitonim Pejgamberin ﷺ me radhë: një ditë shkonte ai, një ditë shkoja unë. Kur shkoja unë, sillja lajmet e asaj dite, qoftë të shpalljes, qoftë diç tjetër, e kështu vepronte edhe ai, kur kishte radhën. Një ditë, shoku im ensar, teksa po kthehej nga Pejgamberi ﷺ, erdhi dhe trokiti fuqishëm në derën time dhe tha: “A është ai (Omeri) aty?” U tremba dhe dola jashtë me shpejtësi. Ai më tha: “Ka ndodhur diçka e madhe.” Shkova te Hafsa, të cilën e gjeta duke qarë. A mos vallë ju ka shkurorëzuar Pejgamberi ﷺ? - i thashë. Nuk e di, - tha. Pas kësaj, shkova te Pejgamberi ﷺ dhe, siç qeshë në këmbë, e pyeta: “A i ke shkurorëzuar gratë e tua?” “Jo”, - tha Pejgamberi ﷺ. Me të marrë përgjigjen, thashë: “Allahu ekber!””