“Muhamedi na ka thënë: Na ka rrëfyer Mahledi, e këtij i ka rrëfyer Ibn Xhurejxhi, e këtij i ka treguar Ibn Shihabi se Urve ibn Zubejri tregon se një burrë ensar e paditi Zubejrin për vadën me të cilën e ujitnin kopshtin. I Dërguari i Allahut ﷺ tha: “O Zubejr, ujite kopshtin tënd, pastaj ujin lëshoja fqinjit.” Pra, e urdhëroi për mirësi. - Ngaqë është djali hallës sate? - tha ensariu. Sakaq të Dërguarit të Allahut ﷺ i ndryshoi fytyra dhe tha: “Ujite kopshtin, pastaj bllokoje ujin, derisa të ngopet mirë.” Pra, gjykoi me drejtësi, aq sa i takonte Zubejrit. Zubejri thotë: “Betohem në Allahun se ajeti në vijim ka zbritur për këtë rast: “Jo, për Zotin tënd, ata nuk do të jenë besimtarë të vërtetë, derisa të të marrin ty për gjykues për kundërshtitë mes tyre...” (Nisa, 65) Ibn Shihabi më ka thënë: “Pas kësaj, ensarët dhe të tjerët e morën si kriter për matjen e ujitjes fjalën e Pejgamberit ﷺ: “Ujite, pastaj bllokoje, derisa kopshti të ngopet mirë” , dhe rezultoi që ujitja duhej të vazhdonte derisa uji të arrinte te zogu i këmbës.””