“Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka rrëfyer Maliku, e ky nga Rebi ibn Ebu Abdurrahmani, e ky nga Jezidi, i çrobëruari i Munbeithit, se Zejd ibn Halid Xhuheniu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Një burrë erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe e pyeti rreth gjësendeve të humbura, e ai iu përgjigj: “Mbaje në mend mirë qesen dhe lidhësen e saj, pastaj njofto për të ndër njerëz për një vit të tërë. Nëse pronari nuk paraqitet, atëherë bëj ç'të duash me të.” - Po delja e humbur? - pyeti beduini. - “Ja e merr ti, ja vëllai yt (pronari i saj) , ja i mbetet ujkut.” - E deveja e humbur? - “Ç'ke ti me të, kur ajo e ka me vete ujin dhe mund të shkojë të pijë e të kullotë, derisa ta gjejë pronari i vet.””