“Bishr ibn Muhamedi na ka thënë: Na ka rrëfyer Abdullahu, e këtij i ka rrëfyer Mameri dhe Junusi nga Zuhriu, e këtij i ka rrëfyer Ubejdullah ibn Abdullah ibn Utbe se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), bashkëshortja e Pejgamberit ﷺ, tregon: “Kur të Dërguarit të Allahut ﷺ iu rëndua dhe iu ashpërsua sëmundja, u kërkoi leje grave të tij që të mjekohej në shtëpinë time. Ato i dhanë leje. Një ditë, doli duke e mbajtur dy burra për krahësh, Abasi dhe një burrë tjetër, ndërsa këmbët i tërhiqte zvarrë.” Ubejdullahu thotë: “I tregova ibn Abasit për këtë, e ai më tha: “A e di kush ka qenë ai burri tjetër, emrin e të cilit nuk e ka përmendur Aishja?” - Jo, - i thashë unë. - Ka qenë Aliu, - tha. Aishja tregon se, pasi Pejgamberi ﷺ shkoi në shtëpinë e saj dhe iu shtua dhimbja, tha: “Më hidhni ujë prej shtatë enëve të cilave ende nuk u është zgjidhur gryka, me shpresë që të kem mundësi t'u përcjell njerëzve ca porosi.” Kështu, e ulëm në një vaskë të Hafsës, gruas së Pejgamberit ﷺ, dhe filluam t'i hidhnim ujë prej enëve në fjalë, derisa filloi të na bëjë me shenjë se mjafton. Pastaj u doli njerëzve, ua fali namazin dhe u mbajti një fjalim.””