“Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka rrëfyer Maliku, e ky nga Hisham ibn Urve, e ky nga babai i tij se Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), nëna e besimtarëve, tregon: “Një ditë, i Dërguari i Allahut ﷺ ankohej nga disa plagë, andaj u fal në shtëpinë e tij duke qenë ulur, kurse një grup njerëzish u falën mbrapa tij në këmbë. Ua bëri me shenjë, që të uleshin, dhe, pasi e kreu namazin, u tha: “Imami duhet pasuar: kur të bjerë në ruku, bini edhe ju; kur të ngrihet, ngrihuni edhe ju; kur të thotë: “Semiallahu limen hamideh”, thoni: “Rabena ve lekel hamd"; nëse ai falet ulur, edhe ju faluni ulur.””